Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op
zondag 11:00 - 13:00 uur bij
ROS-Kabelkrant, ZIGGO kanaal 43 en
24 uur per dag via onze website.

Achthonderd!

week 10 -2015

CorSkl2Ge het minse in ons kringe die elke scheet viere. Daor doen wij nie òn mee, mar we hen wèl ons zilvere fist gevierd èn irdaags fiste we, umdè we firteg jaor op de planke stòn. Ès ge vruuger oit gezeed hat, dè we dees zó lang zón volhaauwe, dan zón we oe vur gèk verklaord hebbe.
Dees wordt trouws ok al ’t achthonderdste stukske van Klaas van Bètte! We moete mar ’s mèlde dè de ‘Has van Rukven- Klaas van Bètte-formule’ vur ons de gelukkigste greep oit is.
Toen de mènnezjer op ’t èind van de vurrigen euw vroeg um ’ne weekelijkse ‘column’, kos gin man bedenke dè die nou nog zó bestaon. Èn in tussented zen d’r ok al zeuve boeke mi verhale van Klaas van Bètte ùitgekomme èn ès we af èn toe op de site keijke, zien we dè d’r jong stukskes zen zoowès Zùrg èn Schoolzake die al hòst vierduuzend kirres geleeze zen! We kreijge reaksies op Klaase van kortbeij èn van wijd weg. Ès unne Kánnedees of ’n Australiese lót weete dè ze hen moete laache mi Klaase, dan heb ik wir unne goeien dag. Èn al denk ik dik dè’t wèl ’s gaauw op kan gòn dreuge, doe’k alle weeke mi plezier vort, want we hen steeds stof zat.
800We hen nog ’n por Klaaskes in ons leste boek ‘Mi de kont in de botter’ opgenommen ok, umdè daor zó dik um gevraogd wier. Ik kan in die weekelekse overdenkinge ok bekant alles kwijt. Ik heb ’r schik in um dinger in de schoen te schùive van Tiene èn Ante èn soms ok in die van ons beeter helft, want die kan ’t ’r nor make! Teeves moe’k bekenne dè zé soms mee de zake goed in de gater haauwt die vur men brùikbaar zón kunne zen… Dan kùmt ze nèt ès van de week binnegeschud mi: ‘Hij heeget wir klaor gemakt!’ Ès ons Bèt zoo orakelt, wee’k al dè’t over Tiene moet gaon èn af èn toe denk ik dè ze zón dinger vertelt um èiges d’n dans te ontspringe…
Ge wit: Tien is unne mins die mènt dè-t-ie alles kan, ok al wordt dè nog zó dik geloogestraft.
Nou ha-t-ie bé ’t timmere pas lillek op z’ne vinger geslage èn ’t din gruuwelek zeer, mar diejen èigewijze nie nor d’n dokter, wor, al ha Ant dè nog zó dik gezeed. Hij vond dè-t-ie de peijn die-t-ie èiges veroorzaakt ha ok mar moes leije. Mar nò ’n por weeke van joekere èn klage mi ’n dikker worrende haand gonk ie van èrremoei dan toch mar nor d’n huisarts. Die stuurde-n-’m deur vur ’n foto èn jawèl: z’ne vinger overlangs gebroke! Ginne wonder dè-t-ie peijn ha! Hij moes nor de fysiotherapeut èn die probeerde die dikke stijf haand wir ’n bietje mobiel te make. Bé de masseur kreeg ie ’n trilding in z’n jatte gedaowd dè z’n vingerspierre soepel moes make. Daor zaat Tien mi dè ding in z’n poelekes te waachte tot de tien veurgeschreeve minute vurbé ware. Hij laas wè d’r op ’t apparaatje ston. ’t Waar Engels èn dè’s nie z’n stèrkste punt, zoowès ge wit. D’r ston: ‘Traveller’s dildo’. De fysio kwaamp de zaak bekeijke èn zin dè de behandeling alle daag ’n por kirres moes gebeure. ‘Mar ik kan nie elken dag dist komme… Kan ik zón ding zèlf nie koope?’ vroeg Tien. ‘Ja, dè zó misschien wèl kunne,’ docht de witjas, ‘mar die moet ik dan denkelek mi ’n hil doos tegelijk bestelle.’ ‘Wor moet dè dan vandòn komme,’ nijschierrigde Tien wijer. ‘Van de seksshop,’ antwoordde de fysio irlek. Èn nou zit Tien nog alle daag mi zónne kunstpenis te speule… Hij zal d’r hèndig oit soepel af worre…
Ons Bèt waar Ante mi de wagen op weezen haole vur de film in Skeijndel. Dè wordt unne rustige middag vur men, docht ik. Ze waar nog gin ketier weg of daor gonk de tillefoon. Ons vrouw òn de lijn: ‘Nou he’k toch iets stoms gedaon… Ik zin teegen Ante dè ze heur portier moes sluite dur de knop in te daowe èn dan de klink vaast te haauwe mi ’t dichtgoie. Ik din ’t èiges veur èn Ant din ’t nao èn nou stòn we hier bé de wage mi geslote durre èn de sleutel sti d’r nog op èn de mooter lupt nog…’ ‘Wè zedde toch ongeleufleke drika’s… Hoe kregde zóiets stoms vur mekare!?’ Ja, ze wies ’t, ’t waar te stom um deur te vertelle, mar kos ik gaauw nor Skeijndel komme um heure wagen ope te make mi menne sleutel? Èsteblief…?’ Wè doede dan; ge goit al oew planne mar òn de kant èn ge gòt aachtermekaren op pad, want d’n auto sti daor vur niks te drèije… Ès ge dan bé ’t Spectrum ònkomt èn ge ziet ze vur de raom staon, denkte: ‘Wè’n gaanze, mar allee.’ ‘Stom, stom,’ zucht ze ès ik d’re sleutel geef. ‘Klopt,’ zucht ik zaacht.
Ès ge zón locht volk alle daag um oe heene het, kunde nog wèl efkes vort mi oew stukskes, wánne! Stof zat èn ’t blef stieve…

geschreven door: Klaas van Bètte

© 2011 - 2019 'n Lutske Brabants - Vandaag: donderdag 18 april 2019 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft - Sponsor: Frans van den Bogaard